و يوضح معانيها ، و ذلك بمجرّد رؤية ظلّ شفتيه و هما يتحرّكان ( الجزء 12 من السنة 9 ، ايلول - ستمبر - 1885 - ص 750 ) . و لكن لقائل أن يقول : العلم المستفاد من حسّ السمع أمر ، و تعلّم النطق على النحو المذكور أمر آخر فانّه فاقد أيضا العلم المستفاد من السمع ، فتدبّر . كلمه 507 اين كلمه اشاراتى در بيان « محو » قمر است : المحو هو الكلف الذي يرى فى القمر . قال الفاضل البرجندى فى تعليقاته على شرح الفاضل الرومى على « الملخّص فى الهيئة » للفاضل الجغمينى : « المحو فى وجه القمر اختلاف أجزاء سطحيه فى قبول النور » . مرحوم لارى در شرح تشريح الأفلاك شيخ بهائى در مبحث خسوف قمر ( ص 137 - ط 1 ) تمام اقوال و آراى حكماء را در محو قمر آورده است . ميبدى در شرح ديوان منسوب به امام وصيّ امير المؤمنين عليه السلام ، در فاتحه رابعه گويد : « محو قمر كواكب صغار مظلمه است كه در جوف او است ، يا او مثال آينه است و شبح جبال و بحار به او منعكس مىشود ؛ و خواجه نصير الدين در تذكره اختيار اول كرده است و در شرح اشارات اختيار ثانى » انتهى كلام الميبدى . جناب شيخ اجلّ ابن سينا در طبيعيات شفاء ( ج 1 - چاپ سنگى ايران - ص 171 ) ، و فخر رازى در مباحث مشرقيه ( ج 2 - ص 97 - طبع حيدر آباد دكن ) متعرّض بّه اقوال حكماء درباره محو قمر شده‌اند . دانشمندان فرنگ گويند : گوديهاى بسيار عميقى در ماه است كه نور آفتاب بأعماق آنها نمىرسد و ما از دور به صورت كلف مىبينيم . شيرين اين كه خواجه حافظ شيرازى - رحمة اللّه عليه - اين همه اقوال اختلافى در محو قمر را به يك قطره مركّب قلم ممدوحش يحيى بن مظفر حلّ كرده است كه